สิ่งที่ไม่รู้...แต่ต้องรู้ให้ได้ คือเรื่อง กฎแห่งกรรม

วันจันทร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

นิยายเน่าๆ ของต๊อกแต๊ก EP.2 เมื่อต๊อกแต๊กถูกเร่งเร้า เอาล่ะซิทำไงดี?

จากตอนที่แล้ว..

EP.1 กำเนิดต๊อกแต๊กเจ้าของตาชั่งพังๆ 

EP.2 เมื่อต๊อกแต๊กถูกเร่งเร้า!! เอาล่ะซิทำไงดี?


ISD ขบวนการพ่อค้า..หากินบนความเดือดร้อนของผู้อื่น!! ชื่นมื่นเมื่อได้เงิน (โหดจีจีค่ะลุงขา)

ความเดิมย่อจากตอนที่แล้ว :

ต๊อกแต๊กไม่เคยรักษาเรื่องศีล 5 ศาสนาพุทธ แค่ในทะเบียนบ้าน
กฎแห่งกรรมไม่เชื่อ ต๊อกแต๊กไม่กลัวนรกหรอก
ต้องเร่งมือกำจัดคนที่เบื้องบนสั่งมา
พระก็พระเถอะ!!! เขียงหมูและอีโต้เน่าๆ พร้อมตาชั่งโกงๆ 
พร้อมทำหน้าที่...เพื่อให้ได้เงิน อำนาจและผลประโยชน์มีค่า
พี่ต๊อกแต๊ก!! อย่าทำร้ายพระสงฆ์เลยนะพี่!! มันบาปนะ

ต๊อกแต๊กกับตาชั่งพังๆ จะสามารถรักษาตำแหน่ง
สุดยอดพ่อค้าฆ่าหั่นหมู แผง ณ ตลาดเน่าๆ นี้ ได้หรือไม่??
ตุ๊ดตู่ที่ระแวงต๊อกแต๊กอยู่จะทำกับเขาอย่างไร??

ตัวละครใหม่ ลุง ไพเบี้ย เสือซุ่มเงียบ ก็กำลังไล่บี้ขยี้ต๊อกแต๊กอีก
ตายห่า!!! (อุ๊บส!! ขอโทษพูดไม่เพราะ555+)
รุมกันใหญ่ ใครจะแน่กว่าใคร ..???

เมื่อโชคชะตาของต๊อกแต๊ก
ที่อยากเป็นใหญ่ในตลาด มันไม่ง่ายอย่างที่ต๊อกแต๊กคิดเลย
เมื่อมีตุ๊ดตู่...คุมอยู่ เขาจึงไม่อาจจะผงาดได้


ไพเบี้ย : เฮ้ย!! ต๊อกแต๊ก ถ้าเอ็งอยากจะเป็นใหญ่สุดในตลาดเน่าๆนี้
ข้าจะช่วยเอ็ง เอามั๊ย!!

ต๊อกแต๊ก : (..ถามทำไมวะ อยากสิ) อ๋อไม่ล่ะคุณไพเบี้ย 
ผมพอใจในสิ่งที่มี ...ทำตามหน้าที่ก็พอใจแล้ว 
จะเอาอำนาจบาทใหญ่เพื่ออะไร
ม่ายๆๆๆ ผ๊มน่ะไม่ต้องการหร๊อกคร้าบ!!! 
(รอกูใหญ่นะ กูจะจัดการเมิงคนแรกเหอะ!! หึหึ)

ไพเบี้ย : อย่าหาว่าผมสอนเลยนะ!! ต๊อกแต๊ก
ตอนนี้ตลาดเน่าของเราขายไม่ดีเลย..ถ้าคุณไม่กำจัดพระ 2 รูปนั้นนะ คุณก็ไม่มีทางจะสู้ตุ๊ดตู่ได้หรอกนะ ผมไปล่ะ!!

ต๊อกแต๊กอึ้ง...เสียงรำพึงในใจของเขา...มีเพียงคำว่า
ฆ่ามัน..ต้องฆ่ามัน...ฆ่ามันเท่านั้น...เขากระสับกระส่าย
ทนไม่ไหวแล้ววววว..

แม้เขาอาจจะขายหมูหมดทุกวันนาน 10 ปี ก็ยังไม่สาสมแก่ใจ
ความโลภจากการเล่นการพนัน จนแพ้..เงินหมดกระเป๋า
มันช่างบีบคั้น..เรื่องจำเป็นเช่นนี้ ปากท้องต้องมาก่อนคุณธรรม
กฎแห่งกรรมมันไร้สาระ ต๊อกแต๊ะฟาดมีดลงบนเขียงใหญ่
ระเบิดโทสะ โลภะ และโมหะ ที่รวมเป็นพลังอาฆาตครั้งใหญ่
อารมณ์เสียโว้ยยย!! ทุบหมูแทนละกัน หึ่ม!!!!

หากครั้งนี้จัดการพระ 2 รูปแก่ๆ นั่นไม่ได้...!!
มันหยามศักดิ์ศรีของเขาเหลือเกิน
เพชรฆาตฆ่าหมูอย่างต๊อกแต๊ก...ลับคมมีดทุกวัน!!!
เขาฉลาด..(ฝึกจากการเล่นไพ่มาเป็นอย่างดี)
ไม่ว่ายังไงเขาต้องจัดการพระ 2 รูปนั่นพร้อมๆกัน
แม้ว่าจะลำบากแค่ไหน ต๊อกแต๊กก็ยอม

 เงิน...เงิน...และเงิน ขาดเงินก็เล่นไพ่ไม่ได้ล่ะซิทำไงดี


ความโลภครั้งนี้ของต๊อกแต๊กช่างเข้ากะสุภาษิต "โลภมาก ลาภหาย" 
เหมือนนิทานชาดกหมาผู้หิวโหย กับชิ้นเนื้อ ซะเหลือเกิน

ทุกเวลา...ของต๊อกแต๊กเต็มไปด้วยความอาฆาตมุ่งร้าย
ทุกคืน...ผ่านไปด้วยความคิด ที่วกวนอยู่เพียงแต่ว่า
จะทำยังไงให้คนที่มาขัดขวางความใหญ่โตของเขา
จะขึ้นสูงสุดได้..ไม่ว่าใคร!! หน้าไหน ต๊อกแต๊กไม่ยอมแพ้

อ่า!! ต๊อกแต๊กคิดออกแล้ว
ยัดข้อหาให้ 2 พระนั่นให้เสื่อมเสียจนมุมอย่างที่่สุด
โดยแบ่งส่วน ISD พ่อค้าทั้งหมดที่ช่วยต๊อกแต๊กครั้งนี้
จะได้เงินที่ขูดรีดมาทั้งหมด
เอาพระ 2 รูปนั่น ไปเกี่ยวพันกับการค้ามีดเถื่อน
และการโกงเงินที่ตลาดไปทำบุญ
เอาแพะ ชนแกะ!! 

เงินและอำนาจ ..เมื่ออยู่ในมือผู้ใดแล้วหากใช้ไปในทางที่ผิดๆ ...ย่อมมีผลต่อชีวิตของผู้อื่น

งานครั้งนี้ไม่ง่าย...
เพราะลูกศิษย์ของพระ 2 รูปนั่น ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
เอาไงดีล่ะ ต้องรีบแล้วนะ ต๊อกแต๊ก!! 
ตอนต่อไป ต๊อกแต๊กจะทำยังไง
จะเร่งจัดการพระผู้มีพรรษา ทั้ง 2 รูปได้ไหม
โปรดติดตามตอนต่อไป!! 

ความยุติธรรม..เอียงเสียแล้ว..ก็ยากจะหาความเที่ยงธรรมใดๆ ได้!!
Share:

7 ความคิดเห็น:

  1. พวก"ต.เต่า"นี่ ช่างต่ำทรามแท้
    คิดจะทำร้ายพระภิกษุชราได้ลงคอ

    ตอบลบ
  2. เราชอบอ่านการ์ตูนตั้งแต่เด็กแล้วชอบอ่านมากกว่าตำราที่เป็นตัวหนังสือทั้งหมดเสียอีกแถมมีภาพประกอบเราชอบภาพที่เป็นสีมากกว่าภาพขาวดำมันน่าสนใจกว่าจะติดตามตอนต่อไปสนุกดีกับเหมือน
    ซีรีย์มะนาวก็สนุกดีแถมได้เปิดมุมมองความเป็นจริงยอดเยี่ยมมาก

    ตอบลบ
  3. ยอดเยี่ยม ดีจริงๆ

    ตอบลบ
  4. สนุกค่ะ ขอแชร์เรื่องนี้นะคะ

    ตอบลบ
  5. สนุกค่ะ ขอแชร์เรื่องนี้นะคะ

    ตอบลบ
  6. ต็อกแต๊กเล่นการพนันด้วยเหรอ อย่างนี้ตลาดก็แย่นะซิ ผีพนันเข้าสิงแน่ คนเล่นการพนันทำเลวได้ทุกรูปแแบบ

    ตอบลบ

กฎแห่งกรรม

คติประจำ Blog

  1. ทำดีย่อมได้ดี.
  2. ทำชั่วย่อมได้ชั่ว
  3. ปลูกถั่วได้กินถั่ว..ปลูกงาได้กินงา

เกี่ยวกับผู้เขียน

ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งบนโลกใบนี้
มีลมหายใจไว้ทำดี
มีมือไว้สร้างสรรค์งานเขียน
มีหัวใจไว้ชี้แจงความจริง
ในนามว่า
"อังคนารักษ์ พิทักษ์ธรรม"

ข้อแนะนำเพิ่มเติม

สำหรับผู้เข้ามาอ่าน
กรุณาวางอคติเสียก่อน ทำใจสบายๆ เพราะนี่คืองานเขียนอิสระ
สำหรับผู้ชม
หากผ่านมาได้อ่านก็หวังว่าจะได้แง่คิดดีๆ กลับไป คนเราอายุไม่ยาวถึงร้อยปี จะเก็บความโกรธเกลียดกันไว้ทำไม ถ้าคิดว่าพรุ่งนี้คือวันสุดท้ายของชีวิต คงไม่มีเวลามานั่งจับผิดใคร