สิ่งที่ไม่รู้...แต่ต้องรู้ให้ได้ คือเรื่อง กฎแห่งกรรม

วันศุกร์ที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2560

"เปรี้ยว"ในมุมมองพระพุทธศาสนา คิดยังไง?

เรื่องเปรี้ยว มือสังหารสวยพิฆาต 
ดังเปรี้ยงๆ จนไม่เขียนไม่ได้แล้ว แล้วในมุมมองพระพุทธศาสนา
พุทธศาสนิกชนอย่างเรา จะคิดเช่นไร ความจริงวันนี้
ขอร่วมพิจารณากับคุณผู้อ่านทุกคนค่ะ!!


ถ้าถามว่าเปรี้ยวสวยไหม...ตอบเลย เธอสวย...
แต่ก็ไม่รู้ว่าก่อนจะสวยขนาดนี้ไปทำอะไรมา เรื่องนั้นเราไม่กล่าวถึง

แต่ความสวยของเธอทำให้เธอโด่งดังเป็นข่าวได้หลายวัน
(นี่ถ้า #เปรี้ยว ไม่มามอบตัวก็ไม่รู้ว่าจะเป็นเหมือนในหนังไหม)

สื่อยุคปัจจุบันนี้ นำกระแสที่ผู้คนสนใจมาเร้าใจ
ทุกอย่างทีเกี่ยวกับ #เปรี้ยว ก็ดังไปหมด ตั้งแต่หมอนยันกระเป๋า
แต่ในเฟสบุ๊คเธอนี่ (จากที่ได้ไปส่องดูนะ) ถูกกระหน่ำSummer Sale
ไม่เหลือค่ะ (แต่เปรี้ยวคงไม่ได้อ่านแล้วกระมังคะ)

เสียงตอบโต้มากมาย หนึ่งในนั้น ก็มีการเห็นอกเห็นใจเปรี้ยว
เด็กน้อยวัยรุ่น ก็ออกมาปกป้องพี่เปรี้ยว ให้สู้ๆ อะไรทำนองนั้น
-- ไม่มีภาพประกอบ เพราะอ่านแล้วใจรู้สึกจะบอกช้ำ--
-----เกิดคำถาม เปรี้ยวเป็นฮีโร่ไปได้ไง--------งง-------

เข้าเรื่องเลย...มุมมองของเรื่องเปรี้ยวในแง่ของพระพุทธศาสนา
พิจารณา 5 ข้อด้วยกัน

1. ก่อนเปรี้ยวลงมือฆ่า *แอ๋มมีชีวิต
คือแอ๋ม ยังมีลมหายใจ เดินได้ พูดได้ มีความเป็นคน

2. ก่อนเปรี้ยวลงมือฆ่า *เปรี้ยวรู้ว่าแอ๋มมีชีวิต
แน่นอนเพราะเปรี้ยวและพวกก็นำตัวแอ๋มเข้ามาในรถเก๋งด้านหลัง
ในเวลาที่แอ๋มเองก็อาจจะไม่ทันรู้ตัว

3.ก่อนเปรี้ยวลงมือฆ่า *เปรี้ยวมีจิตคิดจะแอ๋ม
ข้อนี้ตามที่เปรี้ยวสารภาพบอกว่าพลั้งมือ...พลาดไป
ข้อนี้ไม่แน่ใจว่าเปรี้ยวกล่าวคำนี้เพื่อให้สังคมเห็นใจหรือไม่?
ไม่ทราบเหมือนกัน

4.ขณะเปรี้ยวลงมือฆ่า* เปรี้ยวมีความพยายามฆ่าแอ๋ม
ขณะที่เปรี้ยวใช้ทั้งตัวกดแอ๋มและมือบีบคอ ตบๆๆๆ 
ก็คงจะมีโทสะครอบงำ เมื่ออกุศลเข้าสิงจิต 
ให้กระทำความผิด กิเลสโทสะก็เพิ่มทวี

5. หลังเปรี้ยวลงมือฆ่า* แอ๋มก็ตายด้วยความพยายามนั้น
กล่าวคือในที่สุดแอ๋มก็หมดลมหายใจ =ตายทันที

นี่คือองค์แห่งศีลข้อที่ 1 ปาณาติปาตา เวระมะณีฯ
การฆ่าทั้งองค์ 5 นี้ ไม่ว่าจะฆ่าเอง หรือใช้ให้คนอื่นฆ่า
หรือแม้แต่การยุยงให้สัตว์นั้นฆ่ากันเองตายไปข้างหนึ่ง 
เช่นการเล่นพนันไก่ชน

นอกจากนี้ถ้าสัตว์นั้นไม่ตายอาจจมีการอนุโลมการฆ่า
เช่น การทำร้ายร่างกาย ทำให้เสียโฉม บาดเจ็บ
(นึกถึงง่ายๆ ตัวอย่างการตบตีแย่งผู้ชายของเมียหลวงเมียน้อย
ในละคร สาดน้ำกรดนั่นนี่โน่น น่ากลัวเชียวค่ะท่านผู้อ่าน)
นอกจากนี้การใช้แรงงาน กักขัง มัดไว้ ก็เกิดวิบากกรรมเช่นกัน

และโทษของกรรม หรือแรงกรรม ก็จะขึ้นอยู่กับ
1. คุณของสัตว์นั้น ตามลำดับ เช่น ฆ่าพระ ฆ่าคน ฆ่าสัตว์ 
2.ขนาดกาย ข้อนี้สำหรับสัตว์เดรัจฉาน ยิ่งฆ่าสัตว์ตัวใหญ่ยิ่งมีโทษ
เทียบกัน เช่น ฆ่าช้างบาปมากกว่าฆ่ามด 1 ตัว
3. ความพยายาม ยิ่งพยายามมาก ก็โทษมาก
4. กิเลสหรือเจตนา ยิ่งฆ่าด้วยโทสะหรือเกลียดชัง ยิ่งทวีคูณโทษแรง
มากกว่าพลั้งมือเพราะป้องกันตัว

ฆ่าคนหรือฆ่าตัวเองจึงเป็นบาปหนัก
เปรี้ยวฆ่าแอ๋ม ก็แปลว่าคนฆ่าคน บาปของเปรี้ยวครั้งนี้
ถือว่าเป็นบาปหนัก ยิ่งโกรธ บรรดาลโทสะ 
ขณะที่ฟันสับร่าง คิดดูแล้ว โอ้!! โหดจริงๆ

เพราะฉะนั้นจึงกล่าวได้ว่า
โทษของเปรี้ยวที่ฆ่าแอ๋มครั้งนี้ (ยังไม่ได้กล่าวถึงเพื่อนที่ช่วย)
กฎแห่งกรรมเป็นกฎที่ไม่มีใครหลีกพ้น แม้เปรี้ยวจะถูกศาลตัดสิน
จำคุกตลอดชีวิต หรือแม้กระทั่งอาจมีโอกาสออกมาในอีกหลาย 10 ปี
แต่บาปครั้งนี้ได้ถูก Set ไว้แล้ว 

เวรกรรมของแต่ละคนจึงขึ้นอยู่กับบุคคลนั้นๆ
ไม่รู้ว่าเปรี้ยวและแอ๋ม
ผูกเวรกันมาแต่ปางก่อนหรือไม่?
ในที่สุดแล้ว เราชาวพุทธต้องมองโลกตามความเป็นจริง
(อ่านเพิ่มเติมเรื่ององค์แห่งศีลได้ ที่นี่ คลิก!!!)

ไม่ได้ให้เกลียดเปรี้ยวและไม่ได้ให้สงสารเปรี้ยว
แต่ให้สอนตนเองและสอนลูกสอนหลาน
ว่านี่คือสิ่งที่ไม่ควรทำ
การบรรดาลโทสะ ทำร้ายตนเองหรือทำร้ายผู้อื่น
ต่างทำให้เกิดกรรม


เปรี้ยวอาจจะสวย...รวย(จากไหนก็ไม่รู้)
แต่สิ่งที่เปรี้ยวทำไม่อาจกลับไปแก้ไขให้แอ๋มมีชีวิต

ถ้าคุณเคยโกรธเพื่อน โกรธพ่อแม่ โกรธน้อง
หรือกระทั่งโกรธตัวเอง จงพยายามระงับโทสะ
อย่าได้ทำร้ายตัวเองหรือทำร้ายใครเลย

คิดดี-พูดดี-ทำความดี
พลาดไปก็ต้องแก้ไข ทำความดีให้ยิ่งๆ ขึ้นไป
เปรี้ยวเอ๋ยเปรี้ยว...


cr. อังคนารักษ์ พิทักษ์ธรรม



Share:

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

กฎแห่งกรรม

คติประจำ Blog

  1. ทำดีย่อมได้ดี.
  2. ทำชั่วย่อมได้ชั่ว
  3. ปลูกถั่วได้กินถั่ว..ปลูกงาได้กินงา

เกี่ยวกับผู้เขียน

ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งบนโลกใบนี้
มีลมหายใจไว้ทำดี
มีมือไว้สร้างสรรค์งานเขียน
มีหัวใจไว้ชี้แจงความจริง
ในนามว่า
"อังคนารักษ์ พิทักษ์ธรรม"

ข้อแนะนำเพิ่มเติม

สำหรับผู้เข้ามาอ่าน
กรุณาวางอคติเสียก่อน ทำใจสบายๆ เพราะนี่คืองานเขียนอิสระ
สำหรับผู้ชม
หากผ่านมาได้อ่านก็หวังว่าจะได้แง่คิดดีๆ กลับไป คนเราอายุไม่ยาวถึงร้อยปี จะเก็บความโกรธเกลียดกันไว้ทำไม ถ้าคิดว่าพรุ่งนี้คือวันสุดท้ายของชีวิต คงไม่มีเวลามานั่งจับผิดใคร